Hoe Laura 3 weken voor de New York marathon geblesseerd raakte en tóch finishte

>>> Gratis New York Marathon Tips webinar. Schrijf je hier in.

Wat zou jij doen als je vlak voor de marathon geblesseerd raakt?

Dat gebeurde bij Laura. Deze bekende blogger was uitgenodigd door Maybelline om mee te doen aan de New York marathon.

In 2016 liep ze de Amsterdam marathon. Zonder succes. Door pijn in haar knieën werd het een lijdensweg van 5u20. Dat. Nooit. Meer.

Maar toen kwam de uitnodiging voor New York. Gratis meedoen aan de ultieme hardloopdroom.
Wat doe je dan? Meedoen natuurlijk! Maar wel op een verantwoorde manier.

En dat deed ze. Minder kilometers, meer rust, lopen op hartslag.
Het ging lekker, ze kreeg vertrouwen.

Tot 3 weken voor de marathon. De pijn in haar knieën speelde weer op, gecombineerd met brandende scheenbenen.

Ze schreef er een blog over. Ze sloot af met: “Ik heb geen idee meer wat ik aan het doen ben. Zucht.” De frustratie zat diep, ze was zelfs een beetje in paniek.

Ik belde met Laura, een half uurtje was genoeg.
We spraken over haar ambities en wat ze nog kon doen om haar marathon te redden.

Twee weken later kreeg ik een berichtje. Dolgelukkig was ze. Ze had de marathon volbracht in 4u15. Onderweg nergens last van gehad. Ze kon nog versnellen in de laatste kilometers.

Wat was het geheim? Een duidelijk plan voor de marathon. Op welk tempo ze moest lopen. Waar te versnellen of juist af te remmen. Een pacing strategie. Dat gaf vertrouwen en houvast.

Veel hardlopers vinden dat lastig. Ze worstelen met hartslag en tempo. Zeker bij lastige omstandigheden, zoals in New York.

Wil je weten hoe je zoiets aanpakt? Dat vertel ik je tijdens een webinar dat ik speciaal voor de New York Marathon heb gemaakt.

Je krijgt trouwens nog 10 andere eenvoudige tips voor de NY marathon:

  1. Op deze 3 manieren kom je gegarandeerd aan een startbewijs
  2. Hoe je zelfvertrouwen groeit, terwijl je traint voor de marathon.
  3. Hoe je efficiënter gaat lopen, waardoor je energie overhoudt om te genieten tijdens de marathon
  4. DE manier om blessurevrij te blijven, zonder dat dit moeite kost. Je staat TOPFIT aan de start.
  5. De grootste valkuilen in voorbereiding op de marathon & hoe je deze voorkomt.
  6. Hoe je je eindtijd berekent en je race indeelt, zodat je de man met de hamer niet tegen komt.
  7. Trainen op hartslag. De beste manier om iedere training te verbeteren. Zo werkt het wel!
  8. De kracht van een persoonlijk trainingsschema, afgestemd op jouw wensen, behoeften en agenda.
  9. Hoe je motivatie hoog blijft, zodat je iedere training met plezier de deur uit loopt.
  10. Op welke manier je krachttraining en looptraining combineert waardoor je sneller en sterker wordt.

 

Ben jij erbij? Gratis New York Marathon Tips webinar. Schrijf je hier in.

 

Wat is het beste schema?

Komende zondag wordt de halve marathon van Egmond gelopen.
Spannend, we lopen over het strand met hoog water.
En het is de eerste keer dat ik hem loop.
Dubbel spannend dus….

De afgelopen week kreeg ik verrassend veel mailtjes binnen. Iets met 2018 en goede voornemens gok ik.
Veel van jullie willen dit jaar hun sportieve droom waarmaken. Een flinke prestatie neerzetten.

En dan vraag je je natuurlijk af wat het beste schema is om mee te trainen.

Logisch toch?

Of niet?

Vraag jij wel eens aan een bakker wat het lekkerste brood is?
Of vraag jij bij de autodealer welke auto het beste rijdt?

De bakker en de autodealer willen je graag helpen, maar iedereen heeft een andere voorkeur. We eten tenslotte niet allemaal hetzelfde brood en rijden ook niet in dezelfde auto.

Het gaat er om welk schema het beste werkt VOOR JOU.
En dat verschilt.

Zo zijn er honderden manieren om te trainen voor de marathon. Maar voor het beste schema verschilt het nogal of jij die in 2u30 of 4u30 loopt.
Zo spelen allerlei factoren een rol bij het bepalen van het beste schema.
Leeftijd, trainingsjaren, blessuregevoeligheid, snelheid, aanleg, leefstijl, beschikbare trainingstijd, verliefd/verloofd/getrouwd….. Om er enkele te noemen.

Toch heb ik een antwoord op de vraag: wat is het beste schema?
Komt ie:

Het beste schema is een schema dat je met de minste moeite naar je gewenste doel brengt én dat langere tijd is vol te houden.

In 99% van de gevallen kom je dan uit op een PERSOONLIJK trainingsschema.
Gebouwd naar jouw wensen en behoeften en rekening houdend met jouw agenda.
Ik gun iedere loper de rust en zekerheid van een persoonlijk schema.

Rust omdat je niet meer traint dan nodig. Zekerheid omdat je niet hoeft te twijfelen over je trainingen. Je weet zeker dat je op de juiste hartslag traint en dat je het goede doet.

Wellicht vraag jij je nu af hoe je dan aan zo’n persoonlijk schema komt.
Tsja, dat is het geheim van de smid 😉

De afgelopen maanden ben ik bezig geweest met een compleet nieuw programma.
Ik ben er heel enthousiast over. Ook de klanten die het hebben getest zijn razend enthousiast.
Het is het meest complete programma dat ik ooit heb gemaakt.

Meer ga ik er nog niet over zeggen. Dat volgt later deze week. Cliffhanger……

 

 

Hoe voorkom je wedstrijdspanning?

“Ik heb geen idee meer wat ik aan het doen ben #NYmarathon” schreef Laura Brijde van RunningLau in haar blog. Dus belde ik haar op en spraken we erover.

Laura traint voor de New York marathon die komende zondag wordt gelopen. Mijn hele tijdlijn staat vol met Nederlanders die een dezer dagen naar The Big Apple vliegen. Stuk voor stuk zijn ze zenuwachtig.

Laura dus ook. Ze traint met Sportrusten schema’s, waar ik als coach ook mee werk. De ene training gaat als een tierelier, terwijl de andere training voor geen meter gaat. Er zit geen constante lijn in tempo en hartslag. Daarnaast stak een oude blessure, shin splints, weer de kop op. Overall gevoel: paniek.

Niet goed.

Het schijnt erbij te horen. Maanden van tevoren schrijf je je in voor een wedstrijd (Rotterdam marathon, iemand?). Het gedroomde doel is dan nog ver weg. Tijd genoeg dus.

Je zoekt een ideaal trainingsschema, doet misschien een inspanningstest. Je voelt je er goed bij. Maar stilletjes komt de wedstrijd dichterbij.  En je zult altijd zien dat een blessure of griep de voorbereiding verstoort.

Wat doe je dan?

Paniek! Want de wedstrijd staat voor de deur. Startbewijs, vervoer, supporters zijn allemaal geregeld. In het geval van New York heb je veel geld betaald voor een reis. Een blessure kun je er niet bij hebben.

“Winnaars hebben een plan, verliezers een excuus.”

Een uitspraak die Marc Lammers  veel gebruikt. Als toptrainer in hockey weet hij er alles van.

Het plan van de meeste hardlopers bestaat uit een trainingsschema op de koelkast. In 97% van de gevallen sluit dit schema niet aan bij de agenda, wensen en behoeften van een hardloper.

Zo lopen de meeste recreatieve marathonlopers teveel kilometers, waardoor de vermoeidheid zich opstapelt. Met een blessure tot gevolg. Als hardloper is het risico op een blessure 3x zo groot als bij andere sporten. Hebben wij even pech.

Samen met Laura heb ik haar plannen bijgesteld. We hebben de strategie besproken waarmee ze de wedstrijd gaat lopen. De eerste 10k op tempo, daarna overschakelen op marathonhartslag. Zonder de man met de hamer tegen te komen. Het zal niet makkelijk worden, maar ze heeft er weer vertrouwen in.

Binnenkort komt Laura bij mij in de Runspiration podcast om over haar ervaringen te vertellen. Ik ben heel benieuwd hoe ze het zondag gaat doen.

Groeten, Jeroen

P.S. Benieuwd welke mogelijkheden er zijn voor coaching? Check mijn website voor groepsprogramma’s en 1-op-1 trajecten.

 

Het gaat niet zoals gepland

Het gaat niet zoals gepland.

De Singelloop in Breda. Voorgaande jaren goed voor een PR, een grote grijns, stoere verhalen en pijnlijke benen. Dit jaar ging het anders en bleven alleen pijnlijke benen over. En toch blijft het de meest sfeervolle race van het land.

Voor de start ging alles prima. Lekker warmgelopen. Kennisgemaakt met Mari Durieux en Monique die over een maand de New York marathon lopen. Beetje ouwehoeren in het startvak. Je kent het wel.

Strijdplan.

Mijn plan was om het lekker rustig aan te doen tot halverwege en daarna het gas wat open te draaien. Streeftijd 1u45 ofwel 5 minuten per kilometer. Een tempo dat ik makkelijk loop. Ik hoopte ergens op 1u40 uit te komen, zonder kapot te gaan.

Vanaf het startschot ging dat anders. Direct had ik moeite met het tempo. “Zal na een paar kilometer wel over gaan”, was mijn immer positieve instelling. Na een kilometer of 4 begon mijn linkervoet te slapen. “Zal na een paar kilometer wel over gaan”, dacht ik en hobbelde rustig door.

Na 9 kilometer liepen we langs de Beyerd, waar het zwart zag van de mensen. Kippenvel! Daarna richting de Grote markt. Kippenvel! En toen mochten we voor de tweede ronde gaan. Ik liep nog steeds het beoogde tempo, maar het voelde alsof ik door stroop liep.

Tweede ronde.

“Een gelletje zorgt vast voor wat extra energie”, dacht ik op kilometer 11. Normaal is dat ook zo. Nu ‘dronk’ ik het spul en lijmde zo vakkundig mijn hele mond dicht. Wat plakt dat spul. Nog maar 3 kilometer naar de volgende drankpost…..

Toch leefde ik er een beetje van op en genoot ik van de omgeving, de bandjes en DJ’s langs de kant. Wat is dit een vette wedstrijd! Ondertussen werd mijn linkervoet weer wakker. Ging ik er dan toch van genieten?

Ja en nee. Het tempo bleef gelijk, de gehoopte versnelling was echt geen optie. Volhouden was het hoogst haalbare. En dat lukte. Alle trucjes heb ik toegepast. Ademhaling verlengen, focus op techniek, genieten van het publiek. Het werkte allemaal even.

Mentale training

En zo hield ik het tempo vol en haalde ik steeds meer lopers in die stuk zaten. Kilometers 15, 16, 17 en 18 waren zwaar. Ik besloot er een mentale training van te maken. Misschien gaat het me vaak te makkelijk af. Deze wedstrijden horen er ook bij. De stront van het verleden is de mest voor de toekomst, toch?

Het voelde zwaar, de hartslag bleef achter. Genieten was er niet echt bij, maar ik hield het wel vol. Ik liep Aloha John voorbij die deze maand te gast is in mijn Runspiration podcast. En stilletjes kwam de finish in zicht. Het werd drukker langs de kant, hoorde af en toe mijn naam en wist dat ik het ging volhouden.

De laatste meters gingen een beetje in een roes voorbij en toen liep ik over de finish. 1.45:15. Blij dat ik er was.

het-gaat-niet-zoals-gepland

Ken je dat fragment van Erben Wennemars waar hij onderuit ging op natuurijs? Hij was vol op zijn gezicht gevallen, bloedneus, lip kapot. Met een grote grijns noemt hij die wedstrijd “machtig mooi”. En zo denk ik er ook over. Singelloop 2017, je was Machtig Mooi.