Waarom je (g)een bezoek aan de gezondheidbeurs brengt

,

Vandaag ben ik met studenten van CIOS Goes-Breda bij de ‪gezondheidsbeurs‬ geweest.
Ik ben daar niets wijzer geworden, wat ik wel gehoopt had. Wellicht tegen beter weten in.
Mijn bevindingen deel ik in deze blogpost.

Gezondheid is een containerbegrip. Daar valt van alles onder. En dat zie je terug op de beurs.


Er zijn 6 centrale thema’s:

  • Medisch & Zorg
  • Eten & Drinken
  • Body & Mind
  • Beauty & Verzorging
  • Sport & Fitness
  • eHealth & Technologie
  • En er is een programma van workshops en lezingen.

    Door deze ratjetoe aan thema’s zie je dus van alles door elkaar. Ook dingen die in mijn ogen niets met gezondheid te maken hebben. Zo heb ik stands voor Chinese thee gezien, maar ook infraroodcabines en, jawel, vaginaal stomen.
    Veel stresstests en waterfilters. Enorm veel massages. Maar ook poeders en smeersels voor de huid. Veelal gepresenteerd door vrouwen in doktersjassen, want dan ben je betrouwbaar.

    Er waren stands voor allerlei klachten en ziektebeelden. En ook een stand voor draagdoeken voor je mobiele telefoon…

    Daar tussenin krioelen zo’n 8000 bezoekers. Want er komt veel volk op af. Maar of dit nou de doelgroep is die je binnen wilt hebben…? Het is zeker de doelgroep die wat aan hun gezondheid moet gaan doen. Echter zijn zij geen van allen met antwoorden naar huis gegaan. Door de enorme diversiteit worden meer en meer vraagtekens opgeroepen.

     

    Was er dan niks goeds?

    Ja er waren elektrische fietsen die door een loopband werden aangedreven. Maar de elektrische ondersteuning werkte zo goed dat je er geen druppel van gaat zweten.

    Wat zijn jouw bevindingen van de gezondheidsbeurs?

    Hardlopen met hoofdlamp? DOEN!

    ,
    Na vrijdagochtend de 5 km kerstloop van CIOS Goes-Breda te hebben gelopen in een PR van 19:10, was het een dag later tijd voor de Longest Night Trail.
    10 km trailrunnen in het donker, dus hardlopen over wandelpaden met een hoofdlamp op. En dat is GAAF!
     
    Voor het tweede jaar op rij organiseerde Schneider Outdoor uit Den Bosch de Longest Night Trail in Vught. Met een trailrun in Vught wordt de langste nacht van het jaar op sportieve wijze gevierd. Het decor van deze editie was de IJzeren Man in Vught. Als lopers hadden we keuze uit trails van 15, 10 of 5 kilometer.

     

    Ik koos voor de 10 km. De inschrijving verliep wat traag. De na-inschrijvingen en voorinschrijvingen werden op 1 plek afgehandeld, terwijl er ruimte genoeg was om die uit elkaar te trekken. Dat stimuleert de doorstroom enorm. Gelukkig was er volop entertainment bij de IJzeren Man en is de sfeer onder trailrunners altijd gemoedelijk.
     

     

    Om 19:00u klonk het startschot. Of ja, startschot, er werd een enorme vuurbal gelanceerd door een vuurspuwer. Gaaf begin. De eerste 800 meter gingen over het strand van de IJzeren Man. Een goede zet om het deelnemersveld op een lijn te trekken. Vorig jaar ontstonden er direct opstoppingen in het bos. Dit jaar kon iedereen zijn plekje al opzoeken in de 800 loodzware startmeters. Ik hoorde links en rechts al behoorlijk wat lopers met krachttermen smijten. Ja, lopen in los zand is een aparte ervaring.

     

    Daarna mochten wij rechtsaf richting de Lunetten. Verdedigingswerken uit WOII rondom Den Bosch. Dat betekent smalle paden en veel kleine steile klimmetjes. En die voel je in de kuiten. Het was mijn doel om rustig te starten en al naar gelang het verloop te gaan versnellen. Na de 5 km een dag eerder wilde ik niet te vroeg opgebrand zijn.

     

    Dat lukte dus van geen kanten. We liepen verkeerd met een groepje. De voorste loper had een pijl gemist en wij liepen er domweg achteraan. Na 200 meter moesten we weer omkeren en sloten we achteraan het deelnemersveld. Voor de tweede keer begon een inhaalrace.
    Ondertussen waren we 5 km onderweg. Ik liep in een groepje dat een lekker tempo aanhield. Dat is wel het mooie aan trailrunnen. Je loopt in groepjes over het parcours. De sfeer is gemoedelijk. Bij de night trail komt daarbij dat je elkaar waarschuwt voor paaltjes, stronkjes en plassen. De voorste loper wordt door de rest bijgeschenen. Zo probeer je het tempo te handhaven, je hebt een gezamenlijk belang.

     

     

     

    Na 7 km werden we langs het spoor gestuurd over een verschrikkelijk ongelijk pad vol boomstronkjes en blootliggende boomwortels. En die laatste zie je niet altijd. Dus moet je lopen op gevoel. De passen worden wat kleiner en je probeert je voeten gecontroleerd neer te zetten. Dat kost kracht. Ik verstapte me, gleed weg over een boomwortel en voelde mijn hamstrings en kuiten branden.

     

    Een kilometer verderop kwamen we op bekend terrein. We liepen rond de IJzeren Man en konden de finish aan de overkant van het water zien liggen. Ik had geen horloge om, dus had geen idee hoeveel kilometer we gelopen hadden. Voor mijn gevoel moesten we nog ongeveer 5 km. Er zat dus nog wat reserve in de tank.

     

    Het parcours ging verder langs het water en we draaiden rechtsaf richting het strand.
    Het zal toch niet het eind van de wedstrijd zijn?
    Maar dat was het wel. Met nog 800 meter te gaan was het tijd om de gaskraan open te zetten. Ik passeerde lopers die ik eerder moest laten gaan. Het voelde alsof ik niet over los zand, maar over asfalt liep, ik vloog. En met een grote grijns liep ik over de finish waar mijn supporters klaar stonden.

    Longest-Night-Trail-2015-249

    Resultaat: een 11e plek met 59:24! Een evenement met veel potentie! Ik ben er volgend jaar weer bij. Jij toch ook?

    P.S. Wil jij starten met hardlopen of je PR’s aanscherpen? Hou dan de Facebook pagina van Activations in de gaten voor online coaching en Sportrusten.